Pasen

Pasen blijft sinds 1984 altijd een periode met een herinnering.

De reden hiervoor is, dat mijn vader de woensdag voor Pasen in 1984 plotseling aan een hartstilstand overleed op 60 jarige leeftijd.

Over 2 dagen is het alweer 33 jaar geleden, dat hij overleed.

Als een film komen de beelden elk jaar omstreeks die datum weer voorbij als ik er aan denk.

Ook heeft onderstaand filmpje betrekking op een heel soort ander gemis, maar het raakte mij en deed mij aan mijn vader denken.


Het optreden slaat precies de spijker op zijn kop als het gaat om als hoe mensen zich voelen als ze een dierbare persoon in hun omgeving missen.

Ook Hugo Borst verwoordt het goed in zijn column

http://www.ad.nl/nieuws/als-je-ouders-sterven~ad63821b/

Ik weet zeker, dat mijn vader ergens daar boven op een wolk samen zijn broers en zussen aan een grote ontbijttafel eitjes zitten te tikken en dan pas gaat vertellen, dat hij met een kalkei alle andere eitjes van zijn broers en zussen glansrijk kapot heeft weten tikken als iedereen zijn kapot getikte eitje aan het ontdoen is van de eierschaal.

Reacties

Populaire berichten